देश गरिब रे, नेता उत्पात धनी

-कृष्ण ज्ञवाली-

देश गरिब रे, नेता उत्पात धनी । बोका, भैँसी, कुखुरा, सबैमा कर रे ! प्रतिपक्षमा बसेको काँग्रेसको सिर्जनात्मक विरोध छैन । गगन थापा धन्य एउटा रहेछन् र उनीहरूको साख जोगिएको छ । यी भन्दा माथिका काँग्रेसका नेताहरूलाई सिधै ’राम राम’ खुलेआम भन्दिए ! देउवाले ज्ञानेन्द्रले लगाइदिएको असक्षमको टिका पखाल्न सकेनन् ! सर्वहारा वर्गको कम्युनिस्ट पार्टीको जनतालाई मारमा पर्ने कर लगाउँदा पनि सर्वहारा वर्गका कार्यकर्ता चुपचाप छन् । बाबुआमाको कुरा अस्वीकार गर्न सक्ने कार्यकर्ता आफ्नो नेतालाई भगवान् भन्दा माथि राखे पछि कसको के लाग्छ र !!!

त्यागी नेता पटकै छैनन्, गरिब देशका नेताले महँगो कार किन चढ्नु पर्‍यो ? २० वा २५ वर्ष अगाडिको सम्पत्तिको डाटा सबै कर्मचारी, नेताका निकालेर जोड घटाऊ गर्ने हो भने दूधको दूध र पानीको पानी निस्कन्छ । साढे दुई वर्षमा जाबो एउटा अधिकृतले सात करोड कुम्ल्यौछ भने माथिका कर्मचारी, जनता मारा नेताले भुँडी फुट्ने गरी कति किचेका होलान् । जति खाए पनि तिनीहरूको भुँडी पÞmुटेन ! सुनकाण्डमा कतिसम्मका मान्छेको मिलेमतो छ भन्ने कुरा प्रधानमन्त्री स्वयम्ले अनुसन्धान रोक्नुले प्रस्ट पार्छ ।

हुन त जीवनभरि कहिल्यै नमेटिने दाग ‘जनताको बलिदानीबाट स्थापित भएको पार्टी, माओवादी’ को बिल्ला भिरेका प्रचण्डले देशलाई यो बनाउँछु, त्यो बनाउँछु भनेर सपना बाँडे, सोझा–साझा जनताको सास र लासको माथि चढी प्रधानमन्त्री भए तर केही लछारेनन । कारण स्पष्ट छ, पैसा, सानको ललिपपको रस चुस्न छोडी को जनताको अमिलो पसिना पुछ्न जान्छ? यिनीले देशमा द्वन्द्व निम्त्याएर निकै ठुलो पाप गरे । हुन त त आफैले भनेका छन् जनताको बलि दिएर, तर जनताले दिएका थिएनन् यिनले जबर्ज्स्ति लिएका पनि हुन् । सन्तान गुमौउदा कस्तो पिडा हुन्छ, त्यो यिनले निकै पछि महसुस गरे । यति हुँदासम्म पनि यिनीलाई अझै चेत खुलेको छैन ! कानुनले जेल कोचेका ढुंगेललाई जय–जयकार गरे । कानुनको खिल्ली उडाउँदै ढुंगेललाई बाहिर ल्याई अर्को पाप बोके । त्यसमा सरकारले लाहाछाप लगाइदियो, हस्ताक्षर राष्ट्रपति विद्या भण्डारीले गरिन । यिनको पनि हात कामेन ! लोग्ने मर्दाको र आफ्ना छोरीहरूले बुवा गुमाउँदाको पिडा सेलाएछ ।

कसले के भन्छ, हाम्रा देशका नेतालाई मतलब छैन । गत चुनावमा प्रकाशमान सिंहका एक कार्यकर्ताले रबिन्द्र मिश्रको बारेमा भ्रम छरे । उनी मास्टर्स पढेका मान्छे रहेछन् त्रि–चन्द्रबाट ! अनि म पनि समयले भ्याएसम्म प्रकाशमानको फेसपेजमा कमेन्ट गरेर अत्याउनपट्टी लागे ! कहिले कविता लेखे त, कहिले व्यंग्यात्मक कमेन्ट । तर अभद्र शैले भने थिएन । मेरो कमेन्ट मेट्ने अनि मलाई ब्लक गर्ने काम सुरु भयो ! ५–७ वटा अकाउण्ट बनाउँदै यिनीलाई दिक्कै पारे !! धन्न गाली भने गरेनन् ! यिनीले चुनाव जिते, तर संसद्मा यिनको आवाज सुनिन्न । काँग्रेसको कुरा गर्ने हो भने र काँग्रेसलाई माथि उठाउनु छ भने गगन थापालाई सभापतिको ताला चाबी दिए हुन्छ । यिनी परिपक्व भइसके र शरीरमा अझै जोस छ ! होइन भने काँग्रेसको अरू नेत्रित्योले यो हबिगतबाट काँग्रेसलाई माथि उठाउन सक्दैन ! यो किन भनेको भने कम्युनिस्टलाई चेक एन्ड ब्यालेन्स गर्ने सशक्त प्रतिपक्ष हुनुपर्दछ ! त्यो क्षमता गगनमा छ ! उनको घैटे बोकेको कुरा भने सही अहिले पनि लाग्दैन र त्यो बेला पनि लाग्थेन ! खुलेरै त्यसको विरोध पनि गरेको थिए ! उनलाई इमेल लेखे र उनले उत्तर पनि दिएका थिए पछि त्यो उत्तर पत्रिकामा प्रकाशित भएको थियो ! चित्त नबुझेको कुरा भन्न पाउनु लोकतान्त्रिक सुन्दरता हो ! तर कुटपिट, नेपाल बन्द जस्ता हरकत तथा जनता डरमा बस्नुपर्ने जस्ता क्रियाकलापहरू हुनुहुँदैन ! गगनलाई काँग्रेसको सभापति बनाउन यदि शेरबहादुरले पहल गरे उनमाथि लागेको असक्षमताको धब्बा मेटिने थियो ! तर यिनले यसो गर्दैनन्, आन्तरिक लोकतन्त्र कुनै पनि नेपाली राजनीतिक पार्टीमा छैन ! सभापति पद मरुन्जेल छोड्नु हुन्न ! गिरिजाले त्यही गरे, सुशीलको पनि त्यही हबिगतमै देहान्त भयो (उनी नैतिकता भएका सिधा साधुपन भएका नेता थिए), र शेरबहादुर पनि त्यही दिशामा अघि बढेका छन् ! एउटा सामान्य प्रस्नाकर्ता को प्रश्नमा आवेगमा आएर म उसको लागि प्रधानमन्त्री भएर आएको हरो भन्ने प्रधानमन्त्री थिए यिनी, जनता बाट जितेर आएका रे ! त्यो प्रस्नकर्ता व्यक्ति पनि नेपाली जनता नै थिए !

पहिलो संविधानसभामा हार बेहोरेपछि माधव कुमारले राजीनामा दिए र आफूलाई नैतिकवान नेता भन्नेमा दर्ज गराए ! शेरबहादुरले त्यो पाठ पढ़लान भनेका,े के पढ्थे ? ओहो, सरि, म कस्ता बाट अपेक्षा गरिरहेको छु, तत्कालीन राजाले दुई पटक असक्षम भनेर निकालेको मान्छे बाट ? यो देउवाले पढेमा प्रजातन्त्रको लागि करेन्ट खाएको छु, कहाँ छोड्छु पद भन्नेछन् ! देउवाले राजीनामा नदिँदा बुझेका कार्यकर्ताले महाधिबेशको माग गर्नु पर्ने थियो तर गरेनन् ! उनले फेरी अर्को असक्षम कुरा चलाए म सँग लड्ने कि कम्युनिस्ट सँग ? कम्युनिस्ट भन्दा पहिले काँग्रेस पार्टी भित्र लड्नु पर्ने भएको छ ! क्षमता नभएका व्यक्तिलाई निकाली सक्षम व्यक्तिलाई चुन्नु पर्ने बेला भएको छ र गगन बाहेक अरू कुनैमा म त्यो दम देख्दिन ! हे पण्डित, देउवाज्यू लाई सभापतिको पद छोड्नु रे तुरुन्त, नत्र अनिष्ट हुन्छ भनी खबर पुर्याइदेउन ! अर्को कुरा सबै पार्टीमा सभापति अथवा प्रधानमन्त्री दुवै एउटै मान्छे हुन नपाउने व्यवस्था गरे पक्कै राम्रो हुन्छ ! देउवाज्यू दिनमा एक पटक एक्लै बसी यसको बारेमा १ घण्टा सोच्नु, उत्तर आफै आउँछ, आएन भने फेरी पनि असक्षम !

शब्दको बाण अरूमा हान्दा आफै बाट सुरु गर्छु, देश बिग्रनुमा मेरो पनि दोष छ ! देश छोडे, हिँडे परदेश, राम्रो भविष्यको खोजीमा ! त्यो मेरो दोष हो, म जस्ता थुप्रै दोषीहरू नेपाललाई घृणा गरेकाले विदेश गएका होइनन् ! कोही पÞmर्किउन अथवा नपÞmर्किउन त्यो उनीहरूको व्यक्तिगत कुरा हो तर देशमा राम्रो व्यवस्था भएको हेर्ने सबैको चाहना हुन्छ ! अर्को गल्ती आफ्नो पार्टीका नेताहरूले जे गरे पनि ठिक भन्ने भावना हटाउनुपर्छ, तर बोल्ने को ? जो बोल्यो उसलाई पार्टीको नैतिकताको कारबाही हुन्छ, पुलिस मार्ने गुण्डोलाई चाही कारबाही हुँदैन !

प्रधानमन्त्री ओलीबाट जनताले निकै आशा र अपेक्षा राखेका थिए, त्यो निराशामा परिणत भएको छ ! सङ्घीयता निल्नु न ओकेल्नु भएको छ ! खसी, भैँसीमा कर लादिएको छ ! फोहोर उठाउने नाममा स्थानीय सरकारबाट जबर्ज्स्ति गाउँका घरहरूबाट कर अशुलिदैछ ! महँगो गाडी नेतालाई चढाउन, उनीहरूको तलब भत्ता बढाउन करको जथाभाबी भारीले जनता थिचिदैछ ! वहा, क्या गज्जबको संघियेता ! ओलीले भारतले नाकाबन्दी लगाउँदा नाकाबन्दी भनेको कुराको गुन चुनावमा जनताले जिताइदिएर पुरा गरेका छन् ! काँग्रेसले त्यही शब्द प्रयोग नगर्दा मजैले लोप्पा खाएको छ ! ओली प्रधानमन्त्री भए पछि उनले गरेको राम्रो काम भनेको डाक्टर केसीको माग पुरा गर्छु भनेर केसी लाई भेटी यथास्थिति बुझ्ने हो ! यस्तै काम गर्दै गए जनताले राम्रो भन्ने थिए, कार्यकर्ताले त यसै राम्रो भन्छन् ! करको भार जनतामाथि नथोपर्न कल कारखाना र उत्पादन बढाउनेमा सरकार लग्नुपर्नेमा उल्टो बाटोमा सरकार हिँडेको छ ! सस्तो गाडी चड । नेताहरूको तलब सुविधालाई पुरा गर्न फेरी जनताकै खुन पसिनाको उखर्माउलो दोहन गर्नु पर्ने ? देशमा बलात्कार, अपहरणका घटनाहरू फेरी बढेको छ । कडा कानुन बनाई निस्तेज पार्नुपर्नेमा सरकार उदासीन छ । रेल र पानीजहाज पछि कुदाए हुन्छ, पहिले अत्यावास्क बाटो, पुलको माग पुरा गरौँ ! हातले उप्काउदा उप्किने बाटो बनाएर कहिले सम्म धान्ने ? २००७ सालदेखिको सक्रमणकालको रटान अझै सकिएको छैन ! एउटा मान्छे को आयु सकियो, तर पनि अझै देश राजनीतिक, आर्थिक सबै रूपले अस्थिर छ ! राम्रो काम गर्ने धुर्मुस–सुन्तली, रवि लामिछाने, कुलमान घिसिङ जस्ता व्यक्तिहरू माथि अनेक दाग लगाउन हामी नेपालीहरू नै लाग्छौ ! डाक्टर केसीलाई उरनठेउलि नेत्री भनाउदिले देशद्रोही भनिन । राम्रालाई त राम्रो भनौ, अनि राम्रो गरौन हो । जे कुरालाई पनि राजनीतिकरण गर्‍यो, आफ्नो स्वार्थ लाद्यो अनि अर्कोलाई बलिको बोको बनायो । के गर्नु, सरकार यस्ता गहनालाई पुरस्कृत गर्नु सट्टा राजनीतिक चस्माले हेर्छ, आफ्नो भक्त कार्यकर्ता हो कि भनी नाप्छ । ओलीज्यूको बोली जोक बनेको छ, प्रधानमन्त्री जस्तो मान्छेलाई मैले के सम्झाइराख्नु !

राजनीति, राजनीति गरिने ठाउँबाट मात्रै गरिनुपर्दछ ! सोझै भन्दा कर्मचारी सङ्गठन, विद्यार्थी सङ्गठन तथा शिक्षक सङ्गठन विघटन दलले गर्नु पर्दछ ? एउटा शिक्षक जब राजीनिक मोर्चा बोकेर पढाउन आउँछ तब उ कसरी स्वतन्त्र हुन्छ ? त्यस्ता शिक्षक शिक्षक नै होइनन्, हनुमान कार्यकर्ता हुन् ! पुच्हरमा आगो लाग्दा आफै मर्नेले लंकामा के आगो लगाउन सक्थे ? यस्ता शिक्षकलाई कलियुगका नेपाली हनुमान (हास्य कलाकार) को शब्दमा भन्दा ’हैट, हनुमन्ते शिक्षक’ र बिधार्थी लाई ’हनुमन्ते बिधार्थी’ भनी सम्बोधन गर्नुपर्छ !

अन्त्यमा, भ्रष्टाचार गर्नु पाप हो, तर के गर्नु अदालत र नेताले त्यसलाई पखाली दिन्छ ! मान्छे मार्नु महापाप हो, त्यसलाई नेताको सिफारिसमा राष्ट्रपतिले दूधले नुहाइदिन्छ । बिचरा ती मारिएका परिवारले कति सरा पे होलान् ? अरू केही नलागे पनि पाप लाग्छ र लागोस् पनि । कहिलेकहीँ लाग्छ, वीरेन्द्रको परिवारको बंशनासको पाप राजसंथामा लाग्यो । माओवादी पार्टी नै रहेन, एमालेको शरण लिनु पर्‍यो । चन्द माओवादी अझै नेपाल बन्द गरेर जनताकै गाडी जलौदैछ, अझै रास्त्रबदी रे ? त्यो आतंकबाद हो, जहाँ जनता डरमा जीवन जिउन बाध्य हुन्छन् । चन्दलाई पनि पाप अवश्य लाग्छ र लागि पनि रहेको छ ! चन्दलाई साझा–विवेकशीलका कार्यकर्ताको तालिमको जरुरी छ ! यो दलमा पनि अस्ति घुसपैठ भयो रे, घुसपैठ हुनु अगाडी नै त्यो कुरा रोक्न नसक्नु दलको कमजोरी हो ! तर यो दल अहिले सम्मको अवस्थामा हेर्दा निस्पाप छ । अहिलेलाई यत्ति नै ।